O kadar sıradan değildi hayat,
Hayatım, kaybolmuş bir gemi
Güneşin ısıtmadığı soğuk ellerim,
Ve rüzgarın serinletmediği alev alev kalbim...
Mesafelerdi sorun,
Aramızda uzanan yollar değil.
Kalbim ve kalbindi.
Hep ayrı, hep uzak...
Kelimeler yetersiz kalır hani.
Gözlerinden süzülen bir damla yaş,
Kaleminden dökülen soğuk birkaç cümle,
Ve sessiz, acı dolu çığlıklarım anlatır.
Bir çığ gibi büyüyen karanlık
Sessizce sürükler seni.
Işığın söner, göremezsin.
Duyamazsın ,anlayamazsın kimseyi.
İçinde ki karmaşa kahreder seni.
Labirentlerin içinde kaybolmuş gibi
Sonucu ararsın artık,
İyiye de, kötüye de razıdır kalp,
Olur da belki katlanır.
MERVE DEDE
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder